104.Happy Independence Day

India

~Land of Dreams

Dreams big enough to be

The "Wings Of Fire"

A Dream that's Bright

Dared To Take Flight

Would crash back to Ground

Because

Gravity of Reality is too Strong.

Happy Independence Day

For the Freedom To Dream.

103.படித்துறை

ஓர் ஆழமான தயக்கம்
அவள் கண்களில்
எத்தனை கேட்கினும்
இனியும் பயனில்லை
போதும்!

இங்கிருந்து நகர வேண்டும் எனக்கு.

இதோ இதே இடத்தில்
என் பின்னால்
நாங்கள் விளையாடி உடைத்த
பீங்கான் பொம்மைகள்
பல இரவுகளில்
அவள் ஊட்டிய நிலா சோறு
என் முதல் சம்பளத்தில்
அவள் கையணைத்த வளையல்
இன்று
அவள் மண ஒப்பந்த செய்தி

பொறுமையிழந்து உடைந்தேன்
என்ன வேண்டும்
என் புன்னகை தானே?
உன்னுடனே கொண்டு செல்

ஒன்றும் சொல்லாது
தலை கவிழ்ந்து சென்றாள்.

102.இரயில் பயணம் (Memoirs of a Journey)

தண்டவாளத்தில் ஓர் அதிர்வு ஒலி

ஏதேனும் ஒரு இரயில் கடந்திருக்கலாம்

அல்லது ஓர் இரயிலின் 

வருகையினை எதிர்பார்த்திருக்கலாம்.

இரயில்கள் ஒய்வெடுக்கலாம்

எங்கேனும் ஓர் 

ஆலமர நிழலில் 

யாருமில்லா நிலையத்தில்

இளைப்பாறலாம் 

ஆனால் பயணங்கள் ஓய்வதில்லை.

அதோ இன்று என் கனவுகளை 

சுமந்து செல்லும் இரும்பு குதிரை

நாளை,

எவரேனும் என் பயணத்தை தொடரலாம்.

இரயில் இருக்கையின் வழியே

வெளிகாட்சிகள் யாவும் 

வேகமாய் பறந்தோட

யாருக்காக காத்திருக்கிறது

இச்சாலையோர மரங்கள்.

கரையோடும் வெள்ளமென

எனை சூழும்

நினைவக பேழை

இரயிலின் தாலாட்டு

சிறு வயது சேலைத் தொட்டில்

கண் மூடி

உறங்கி போகிறேன்.

காவிரி தீவின் மேல்

வழிப்போக்கனை வருடும் குளிர்க்காற்று

உலகின் கண்களில்

மனிதனின் இரயில் ஓர் செயற்கைக் கோற்புழு.

விலகா திரை- மூடுபனியில்

கம்பீரமாய் ஸ்ரீரங்கத்து கோபுரம்

காலை துயில் எழுகிறேன்.

வழித்தடம் நின்றவுடன் 

கண்களால் நன்றி கூறி

காலச்சக்கரத்தின் வேக சுழற்சியில்

கையசைத்து தொடர்கிறது புது பிரயாணம்.

புலம் பெயரும் பறவை

உடைமைகள் தூக்கி செல்கிறதா என்ன?

தீயில் கரித்துகளென 

பிடித்தம் இல்லா மறுநொடி வாழ்க்கை

காலமும் வயதும் யாருக்கேனும் நிற்பதில்லை

பயணத்தின் அந்நொடி நினைவுகளோடு

விடைபெறுகிறேன் !

நன்றி மீண்டும் வருக.

 

101.வானுர்த்தி கவிதைகள்

காதல் எனும் தீபம்
வழியாறியாக் காட்டினில்
கொடும் இருளில்
கைப் பற்றி அழைத்து செல்லும் மழலை.

இமைப்பின் கரப்பாக்கு அறிவல்

என்கிறதாம் வள்ளுவம்.

குறள் அறிய தேவையில்லை பெண்ணே,

நீ இல்லா எல்லா இரவும் 

நோவும் இந்த கண்களை பார்!

அமைதியான புருக்ளின் பாலத்தின் கீழ்
பாய்ந்தோடும் ஹட்சன் ஆற்றினை போல
செயற்கையான என் புன்னகையின் கீழ்
தனலென சுடுகிறது உன் தனிமை.

உனக்காய் இதுவரை 

பல்லாயிரம் அடிகள் தூவியுள்ளேன்.

என்னவளை எண்ணுகையில்

ஊற்றாய் வரும் வரிகளை

பல்லாயிரம் அடிகள் மேலே

நிலவின் வாயிலில் வடிக்கிறேன்.

நிலவின் நிழல் சில நேரம் 

பெருச்சூரியனை மறைக்கும்.

தீயினில் இட்ட பசுநெய் 

பின் தீயினுள் சங்கமிக்கும்.

காழிலா இந்த இதயம் 

துடித்திருக்க வேண்டும் உன் கரம்.

வலசை பறவை

 

இன்றும் உன் தலையணைனில்

தான் உறங்குகிறேன்

கடல் மீது வலசை போகும் 

வம்பை நாரைக்கு- 

மிதக்கும் மரக்கிளை கிடைப்பதைப் போல.

தனியாய் புலம் பெயர்ந்து

உன்னிடம் சேரும் வரை

சுற்றி இருக்கும் அமைதி

அலைகடலா முழுமதியா?

எதை கொண்டு அளவிடுவேன்.

நீ இல்லா இருளில் இருக்கிறேன்

ஒளியெல்லாம் நீ!

எதை பற்றி எழுதினாலும் 

என்னுள் நிரப்பும்

கவிதையெல்லாம் நீ!

உன் கைககளில் சேர

உறக்கமில்லாமல் காத்திருக்கிறேன்

காற்றில் குறைந்த

வாசமெல்லாம் நீ!

தீயின் குணம் 

பிடித்த அனைத்தும் தனதாக்கி கொள்ளும்.

காகிதங்களின் குணம்

பிடித்தவைகளை தன் மேல் படிந்து கொள்ளும்.

நான் நீ என்னும் தீ பிடித்த காகிதம்

உன்னால் நானும் தீ ஆனேன்.

உனக்காகவே எழுதும் காகிதமும் ஆனேன்

இன்னும் நூறு எழுதுவேன்

என் காதல் தீராது...

இன்னும் ஒன்று

இரவினை முடிக்கும் உரையாடல் நீ

காலை பனியின் எழுகுரல் நீ

இத்தனை சரளமாய் 

எழுதும் தமிழும் நீ

ஏதோ இழந்து அலைகிறேன்

என் தேடலின் முடிவும் நீ.

வானத்தின் எடை கூடினால்

பெரு மழை பெய்யும்

உன்னை காணாது இருக்கும்

பெரும் பாரம் தனை

எதை கொண்டு பொழிவேன்.

நீ என்பது என்னுள் எழும் உணர்வு

நாசியினில் புகும் வாசம்

கனவினில் கேட்கும் கொலுசு.

மாதம்தோறும் உன் நகல் வேண்டினேன்

சத்தியமான இறைவனும் 

செவி சாய்க்கவில்லை இன்னும்.

இந்த வரிகள் 

உனக்குள் இறங்கவில்லை எனில்

என்னிடமே கேள்.

ஒளியென்பது 

சிலருக்கு அகல் விளக்கு

சிலருக்கு மின்குமிழி

சிலருக்கு மின்மினி

தீதும் நன்றும்

பிறர் தர வரா

காதல் நீ அன்றி எவர் தருவார்?

புல்லாங்குழல்

நீ அற்ற உரையாடல்கள் ஏனோ சலிக்கிறது

இங்கு நானாக படுக்கையில் எழுகிறேன்

இல்லை ஏதேனும் ஒன்றாக இருக்கிறேன்

சோழரோ உடையரோ எவர் நிலம் ஆயினும்

எனை ஆளும் காதல் தேசம் நீ.

கதவடைத்தக் கூடு எம்மனம்

எத்தனை முயன்றாலும்

பெண் பறவை அன்றி -

அன்றில் ஓசை இங்கு ஒலிக்காது.

என் சுயமியின் உருவம் நீ

இப்பொழுது பயணம் பிடிக்கவில்லை

உணவு வேளை தெரியவில்லை

இறகினை போல் காலத்தில் விழுகிறேன்

ஏதோ ஞாபகம் இல்லா வரிகள்

உன்னை பற்றி விழுந்து கொண்டிருக்கும்.

தீ பொறியென நீயாக பேசு என சொல்லாதே

பிடித்தமான குளிர் காற்று நான்

காற்று என்றும் மவுனம் கலைவதில்லை

புல்லாங்குழலில் புகும் வரை.